De Academie van Temse wenst je een vruchtbaar 2017!

Dit verlangen willen we samen met jou vieren op 27 januari 2017, vanaf 19u00 in de binnentuin van de academie met een onthulling en inwijding van de Academieboom met dans, muziek en beeldende kunst door de jongste leerlingen van de beide academies van Temse.

November 1776, Philippus Nys richt “eene Teekenschool” op.

November 2026: de Academie en Vaktekenschool bestaat dan 250 jaar”

Beste ouders,

Beste kinderen,

Welkom!

Op vrijdag 27 januari, om 19.00u, nodigen we u graag uit in onze Academie en Vaktekenschool.

Onze Nieuwjaarsreceptie zal dan plaatsvinden in de binnentuin, die voor de gelegenheid met vuurkorven, feeërieke lichtjes, warme chocomelk, glühwein, en een heuse wafelenbak het decor vormt voor een wel erg bijzonder gebeuren…

We zullen hiermee die avond het startschot geven voor de voorbereiding van 250 jaar Academie en Vaktekenschool.

Met een performance zullen we daarom onze net geplante Bigarreau Napoleon kerselaar inwijden. Deze boom staat voor de groei en bloei van onze Academie, terwijl de vele vruchten die hij zal dragen, symbolisch zijn voor onze jeugd, haar en onze toekomst.

Een dansvoorstelling, een streepje muziek zal de inwijding met veel sfeer en warmte omkleden. Onze voltallige lagere graad, 28 (!) klassen, heeft voor de gelegenheid een reeks linten artistiek bewerkt, die vanuit de kruin van de kerselaar naar alle kanten vertrekken.

Ze onderstrepen de veelzijdigheid van onze leerkrachten en leerlingen en richten zich uitbundig en in 360 graden naar de komende jaren. Met enthousiasme, goesting, kennis en creativiteit, én gedragen door ons allen.

We heffen alvast het glas hierop, graag samen met U!

met dank aan de Gemeente Temse Muziekacademie Sint-Niklaas, filiaal Temse

Panoramafoto uit de oude doos van de markt van Temse gevonden bij opruim van het digitaal atelier

Bij de opruim van het digitaal atelier door de leerlingen van het grafisch atelier is een enveloppe gevonden met foto’s van de Markt in Temse. De foto’s bleken bij nader inzien een aaneenschakeling van alle gebouwen rond de markt te zijn. Zeg maar Google streetview avant la lettre…

Na wat gepuzzel hebben we het panorama kunnen reconstrueren. We vragen ons nu af door wie en wanneer deze foto’s genomen zijn? Jaren ’80?

Perron 17 LUKZE Reis naar Muzee olv Luc voor de expo van Carsten Höller.

LUKZE REIZEN MATTHYS organiseert:

Exclusieve uitstap voor de die-hard connoisseur, de meerwaarde-zoekende flaneur of de reactionaire je-m’en-foutist.. 
!!!! slechts 5 plaatsen beschikbaar !!!! in de luxe shuttle…voor de eerste 5 inschrijvers via ons formulier: http://www.academietemse.be/perron17-het-nieuwe-creatieve-station-van-de-academie-van-temse/perron-17-inschrijvingsformulier
Open voor iedereen.

Eigen vervoer uiteraard mogelijk.

Zaterdag 17 december : Expo KARSTEN HOLLER in Muzee, Oostende.

Vertrek om 13u met geblindeerde luxe shuttle, type Mercedes, aan Academie.
Terug tussen 17u en 18u aan Academie.

Carsten Höller. Videoretrospective with Two Lightmachines is het eerste grote overzicht van het audiovisueel werk van deze kunstenaar. Sinds begin 1990 maakt Carsten Höller experimentele en vaak monumentale installaties. In 1993 zette hij een punt achter zijn carrière als agrarisch entomoloog en werd hij kunstenaar, maar bleef wel geïnteresseerd in het gedrag van insecten en andere levende organismen. Zijn audiovisueel werk focust zich dan ook vaak op natuurwetenschappelijke en sociologische experimenten met dieren en mensen. Experimenten met bijvoorbeeld vogels, apen, kinderen of vrienden van Carsten Höller en proeven met psychoactieve middelen vormen het onderwerp van verschillende video’s. Gedurende de laatste 15 jaar ontwikkelde de kunstenaar een sterke interesse in de Congolese muziekcultuur die de aanleiding werd voor het maken van ‘Fara Fara’ (met Måns Månsson), een film geprojecteerd op twee schermen over een muzikale strijd in Kinshasa.
Naast video’s en films toont de retrospectieve in Mu.ZEE , twee andere, meer sculpturale werken die de illusie creëren van bewegende beelden. Opvallend bij deze installaties zijn de knipperende lichten, het opwekken van kleurrijke gezichtsvelden en het gevoel te hebben in een lift te zitten.

Kunstcriticus Jan Braet schreef een recensie in de Knack en overtuigde mij als volgt:
Wie de hel van Höller betreedt, valt een lichte verbijstering ten deel. De ingang wordt bewaakt door een schuchter zangvogeltje, een echte goudvink in zijn kooi. Zijn soortgenoot op een scherm daartegenover heeft er een avontuur als ‘Pinson d’Amour’ op zitten : iemand leerde hem een liefdeslied dat hij, losgelaten in het bos, moest reproduceren om de geliefde van de vinkenzetter te charmeren….
Höller experimenteert met paddestoelen om zichzelf te horen hallucineren of om er kleine kinderen mee te vergiftigen. De duif waarop hij een camera vastbindt om panoramische stadsbeelden te capteren, bezwijkt onder de last en stort neer. Een meisje krijgt rode contactlenzen aangepast en moet op een schommel kijken naar een filmpje waarin een jong stel de liefde bedrijft onder invloed van martini Rosso. wanneer uiteindelijk ook het scherm rood kleurt, wordt de wereld bekeken vanuit het oogpunt van albino’s…
Men zou in humoristische termen kunnen gewagen van bewustzijnsverruimende videokunst. In een strenge bui ziet men vooral boosaardige provocaties, extra in de verf gezet door een muur van 123 lampen die een mens fusilleren met een oogverblindend licht, terwijl de bezoekersgids het effect van deze ‘lightmachine’ in alle ernst beschrijft als een ervaring van verschillende kleurvelden met de ogen open of dicht. De mildere Höller is te zien in een video over een auto die rondjes draait op een kruispunt en zo de andere automobilisten tot een langzame dans van de twijfel dwingt…enz.